Deze blog is ontstaan:


Ja, zo is dat!
Deze blog is gewoon ontstaan....
Veel lees plezier.

Phoe he!

Nou Phoe He!

Met verbazing kijk ik naar mijn eigen gevoel en het leven dat er nu geleeft wordt. Er is werkelijk niets meer over van wat er was en dat is helemaal ok. En dat in 3 jaar tijd.

Nieuw huis, nieuw werk, nieuwe liefde, eigen liefde. ;)
Ook wel in die volgorde ontstaan eigenlijk.

De afgelopen periode heb ik leren vertrouwen dat ik gewoon niet het bewustzijn heb om alles te weten, dus laat ik het maar gaan en ik kan je vertellen dat werkt als een trein!
(controlefreak was my middlename)

Na een jaar ruim flinke innerlijke opruiming stroomt More 2 Life als een malle en wordt mijn oude job los gelaten. Spannend maar ontzettend leuk.

Met dankbaarheid ga ik de hort op om samen met jullie de kick-ass healing te gaan ervaren. Best job in the world!

Liefs,
Lisette

Als alles in jezelf zit, heb je dan nog wel iemand nodig?

Elke keer word ik opnieuw getriggerd als iemand zegt, je kunt jezelf helen, je hebt niemand anders nodig. In mijn belevingswereld is dat de grootste onzin. (met alle respect) Voor mij werkt dat iig niet zo, iig tot op zekere hoogte, we hebben het niet in de hand. In eerste instantie zijn we natuurlijk allemaal een, dus je helpt jezelf altijd door een ander om advies of ondersteuning te vragen.

Er zit een waarheid in, je bent ongelofelijk wijs en superkrachtig als je beseft dat alles één is. Als je op dit moment zou beseffen dat je niets nodig hebt, betekent dat nog niet dat je ook daadwerkelijk het bewustzijn hebt om in te loggen. En dan nog, het is een menselijk hersenspinsel om te denken dat je iets wel of niet nodig hebt. Dingen lopen zoals ze lopen. Het is voelen en ervaren naar mijn inziens. Ik ben bijvoorbeeld werkzaam als doorgeefluik, maar met het bewustzijn van Lisette ben ik helemaal niet zo wijs...heb veel relaties ervaren die niet zo tof waren, met mijn gezondheid gaat het ook niet altijd even lekker. We hebben allemaal onze uitdagingen. Zo mooi, als mensen zeggen alle informatie zit in jezelf, dat is voor mij juist, maar dat betekent nog niet dat je daar ten allen tijde bij kunt. Ook ik ga naar mensen toe als de energie niet lekker stroomt, dan kan ik wel wachten totdat het vanzelf over gaat, en van alles proberen...maar mijn lichaam geest systeem kiest er dan voor om ondersteuning te zoeken in het proces waar ik in zit. En soms ook niet.

Dus jah, alle informatie zit in jezelf, je bent immers onderdeel van alles dat is, maar of je er ten alle tijden bij kunt en jij als persoon denkt te weten wat goed of slecht voor je is...dat kun je naar mijn inziens helemaal niet weten, simpel omdat je denkt vanuit menselijk bewustzijn.

En alles is prima, als je alles uit de bron denkt te halen, maar ook als je de bron opzoekt dmv naar een persoon te gaan. Alles stroomt en loopt zoals het loopt. Volgens mij kan niemand daar iets aan veranderen, en als jij denkt van wel, dan is dat nog steeds zoals het is. Liefs, Lisette

Jeetje mina!


Nou, idd jeetje mina! Wat gebeurt er een hoop tegelijk de laatste tijd... Das ook wel logisch want alles gebeurt nu eenmaal tegelijkertijd maar serieus...het leven wat ik leefde met alle schijnzekerheden die zijn binnen een half jaar *bijna* allemaal verdwenen, alleen de verbintenissen in de liefde en relaties zijn gebleven.

Ik voelde me wankelen in mijzelf, wankelen omdat ik eigenlijk stiekum een beetje boos was. 'Potverdorie, via mij laten jullie kleine wonderen gebeuren, maar voor mij geen genezing van oude wonden?'. 'Laat jullie eens echt zien, niet alleen in het hoofd maar gewoon voor mijn snufferd net zoals ik mijn vrienden 'in het echie' zie!'.  Ook probeerde ik te chanteren met de beroemde zin; 'En anders geloof ik er niet meer in'.

Ja, ik ben af en toe net een klein kind die haar zin niet krijgt. Blijkbaar is dat van alle leeftijden. ;)

Het gekke is dat er via mijn prachtige dingen gebeuren maar er is altijd een gedeelte westfriese nuchterheid die het maar half gelooft. En gisternacht.....wauw....

Het begon eigenlijk zo dat ik voor mezelf besloten had wat meer rust te nemen, even geen groepsdingen meer, tjah wie ben ik om te denken dat ik daar werkelijk een keuze in zou hebben? En maar zeggen tegen iedereen dat het allemaal geregeld wordt en zelf denken dat je een uitzondering bent?
Mooi niet dus, voordat ik het wist typte ik in: Gratis Kerst Kick-ass Healing op afstand.
Ok..dat gaan we doen, het voelt goed en gedragen vanuit liefde en licht, het klinkt zo corny maar tis echt wat ik voel.

Af en toe komt er dan iemand voorbij die zet me nog meer in mijn eigen kracht door me te laten twijfelen over mijzelf en het werk dat 'we' doen. Geregeld met;  dat je daar geld voor durft te vragen, tis toch heilig, je hebt het ook maar gekregen! of 'dat kan helemaal niet'. Dan twijfel ik en even daarna komt het besef, wat zit ik nou dom tegen mezelf te lullen, allemaal mensenlijke hersenspinsels met overtuigingen, volledig ingezoomd. Ik wéét dat het werkt, dat alles tegelijkertijd gebeurt, dit is wat 'ik' doe. Wij hebben het gewoon niet voor het zeggen.

Gisternacht, (want dat wilde ik eigenlijk vertellen, somd dwaal ik wat af) lag ik in bed en werd wakker van licht. Ik keek naar de gang of het zonlicht al binnenscheen, dat was niet het geval. Ik keek naar mijn mobie, maar die stond uit en toch was er een licht in de kamer, niet een licht dat je denkt van...ik zet een lampie aan, maar echt een stralend bewegend licht..wat ik kon zien met mijn blote oog, niet in mijn hoofd, niet doordat ik contact maakte met een andere dimensie...maar gewoon in mijn slaapkamer een wezens in stralend licht gehuld.
*zo warm, zo dankbaar, soms luisteren ze en verwennen ze een klein kind dat zeurt maar wie ze zo waarderen in liefde en licht*


Lisette

'Niet goed genoeg'

Vorige week had ik echt zo'n week dat het cadeautjes regende. Het was prachtig.
Mensen gaven aan graag samen te willen werken, mijn vriend was de liefde zelf en in mijn beleving was het lente. Het gevoel gedragen te worden was magnifiek. De consulten die via mij plaats vonden waren accuraat, zo gedetailleerd dat ik zelf verbaasd was.
En toen deed ik iets 'doms'...noujah uiteindelijk zal het wel weer mooi worden, je kent het wel.. je lichaam geest systeem is weer toe aan een uitdaging. En het mooie of irritante daarvan is, je weet nooit wanneer zo'n uitdaging plaats gaat vinden. Nou, hij is aangebroken hoor. Luid en duidelijk.

Een uitnodiging verscheen voor een Body Soul Fusion. 'Oh, interessant', dacht ik..'dat ga ik doen'.
Het is een oefening zodat je gehele lichtlichaam gefuseerd wordt met het fysieke lichaam. Alhoewel ik vernam van de mensen die het ook hadden gedaan, dat het een liefdevolle ervaring was met veel licht etc...had ik echt serieus een rot middag. Een middag vol met angsten, schuldgevoelens en verantwoordelijkheden. Opeens vond ik dat iedereen dacht dat ik 'niet goed genoeg was' óf 'het niet goed genoeg deed'. En dat was een hele tijd geleden dat ik me zó gevoeld had. En nu weet ik weer hoe dat voelt. Daar baalde ik ook nog eens enorm van want daarvoor had ik echt een topweek!


Blijkbaar ligt er nog heel wat om opgeruimd te worden, nu komt natuurlijk dat gedeelte dat ik er om zou moeten/kunnen lachen omdat je je eigen werkelijkheid creëert. Mijn focus ligt natuurlijk op dat ik 'niet goed genoeg ben'. Dus de volgende keer als mijn moeder of vriend ergens iets van vindt, dan zal ik dat hoogstwaarschijnlijk op mezelf betrekken en dat ik dat nú inzie schijnt al een soort van transformatie te zijn. Je kijkt ernaar en denkt...fuck off...heb wel wat beters te doen dan naar de gedachten te luisteren dat ik niet goed genoeg ben. Toedeledoki! Blijkbaar nog een overtuiging die de mond gesnoerd mag worden, of omarmd in acceptatie, net hoe je dingen bekijkt of ervaart.

Hopelijk verdwijnt het snel want het is vreselijk irritant voor mij en mijn omgeving. ;-)

Paranormaal, wat doe je ermee...

Over het algemeen hebben mensen die paranormaal zijn het niet al te gemakkelijk gehad, tenminste degene die ik ben tegen gekomen. Wat daarvan de reden is dat weet bijna niemand....
En dat is eigenlijk wat ik steeds meer leef...ik weet niets...ik ervaar alleen en denk soms dingen te weten..maar het echt weten daar kan ik 'denk' ik niet bij met het bewustzijn dat Lisette heet.
En dat mensen het soms niet makkelijk hebben dat is zoals het is, dat is de ervaring.


Als iemand die gevoelig is heb je met verschillende uitdagingen te maken, het continue opgeleid te worden tot 'iets' waar je vertrouwen in 'moet' hebben. Het onderscheiden van verschillende energievormen, want idd 'zo boven zo beneden' en geloof me het is niet allemaal liefde en licht wat er voorbij komt. Dan heb je ook nog het sociale aspect, hoe ga je in Godsnaam tegen je vriendenkring vertellen dat je bepaalde dingen ervaart en dat ze je ook nog blijven accepteren...
Dat was wel even een dingetje, zo ook met werk. Je komt in hele aparte situaties terecht. En om eerlijk te zijn heeft het bij mij wel even geduurd voordat ik het idee had een beetje bewegingsvrijheid te hebben in en buiten mijzelf.


Ik hoor geregeld mensen zeggen over paranormale mensen:'die gave heb je ook maar gekregen'.
Dan denk ik in eerste instantie....lekker makkelijk gedacht, je moest eens weten, en dan denk ik...het is onwetendheid.
En dat is wat iets in mij getriggerd heeft om een blog te schrijven, óm openheid te brengen iig in hoe het in mijn belevingswereld ervaren wordt. ;)
Deze blog zal waarschijnlijk gaan over de alledaagse dingen die ik meemaak om zo wat meer begrip te scheppen voor iets dat mystiek lijkt maar misschien wel zo nuchter is als wat.
To be continued...

Groetjes,
Lisette